Rudy & Escie

Our Story

Hay di ako magaling na blogger (di ako mahilig magsulat pero mahilig akong magbasa) but I will try my very best to make kwento hehehe :)

She Said...

By: Escie Santos
She Said...

"True love can only happen after you've fallen out of love. When you begin choosing to love even if you don't feel like doing it, that's true love..."

I always kept this in my handphone draft.. It always inspires me :)

Year 1999, I was a freshman college student in Bulacan State University... I don't have any plans on having a relationship.. Why?! It’s not easy to study engineering and maintain a scholarship.
So, I told myself that I will only enter a relationship after graduation..

I am a Mama Mary devotee.. Since I cannot go to Baclaran Church I always went to Malolos Cathedral. Before the sem start I told God about my plans..

1. To finish ECE in 5 years (No failing grades)
2. To find a good job
3. After 2 years without savings I will work outside the country
4. Please give my GG (God’s gift) after college and make sure he is the one. I don’t want to waste time and invest feelings for someone that is not deserving..

I also ask for a sign, “ung unang lalaki na makakakasama ko sa simbahan na ito magsimba un ang GG ko”

Then the class began. I met this person and we became friends. I started praying to God to make him my GG.. Yes, no one knew about my secret.. Its between me and Him..

It took me almost three years praying for this person but it did not happened. I didn’t lose hope, I’m always positive and I believe that whatever I ask in prayers it will always be granted.. But, I became impatient since it was soooooo long..

I met Rudy thru a common friend. She told me that Rudy has a huge crush on me.. But I don’t mind it, since I’m occupied about this someone. We became textmate and friends.
I also told him to stop courting me since I’m waiting for someone.

We became really good friends. Until one day he ask me to hear mass in our hometown (Calumpit) and every Sunday and it became our routine.. But, one Sunday he asked me if we can hear mass in malolos so I thought we will go to Barasoain.

Hala ito na.. Lumagpas kami sa Barasoain at pumara sa Cathedral..

Escie: Bakit dito tayo magsisimba?! sa Barasoain na lang, di pa ko nakakasimba dun.. (shempre on the back of my mind di talaga pwede dahil di cya pinagdadasal ko noh, yoko nga)!!!

Rudy: di na tayo aabot sa Barasoain saka ano bang problema kung ditto?!!

Escie: Wala naman (Hay nakakagigil ka)

Ayoko pumasok ng church, pakiramdam ko napapaso ako.. So ginawa nya hinawakan nya kamay ko.. Yun ang misa na wala akong naintindihan kasi tanong ako ng tanong kay God.. Bakit cya?!! Cya na ba talaga?! Di ko kaya pinagdasal yan.. Uy Lord, sagutin mo kaya ako.. Pero I just imagined Him smiling at me (Yup, di ko alam pero lagi akong nakakakita ng smiling face sa imagination ko..)

Paguwi ng bahay umiyak ako ksi simple lang naman ang gusto ko bakit di nya pa maibigay?! I prayed that night at sabi please wag ka na magbiro seryosohin mo na ko Lord 

Dun nagstart ng formal na panliligaw sa akin si Rudy… Hmmmm 3 times ko din cya binasted kasi nga may paninindigan ako at tinutuloy ko pa din pinagdadasal ko..

One night, my bestfriend Malou (Gagay) talked to me privately. She said na bakit di ko subukan si Rudy.. Hintay ako ng hintay sa taong wala namang pakialam sa akin..

Sabi cge na nga wala namang mawawala kaso paano na ung panata ko na wala munang BF during college.. Hay impluwensya na din ng paligid (hehehe nagdahilan pa)…

It was first day and Friday of February 2002 around 6pm.. He asked me again to hear mass at Cathedral un lang medyo nalate kami ng dating.. Nung naglabasan na ung mga tao I asked Rudy to pray with me.. So, I hold his hands.. After praying…

Escie: Uy, graduate ka na sa panliligaw mo (papacute hehehe)
Rudy: Hah?! Bakit ayaw mo na talaga..
Escie: OO, graduate ka na .. Wag mo na ko ligawan

Tapos biglang lumungkot mukha nya.. Sa isip-isip ko sa lahat naman ng sinagot bakit ito malungkot.. So tinanong ko ulit…

Escie: Ano pagkakaintindi mo sa sinabi ko?
Rudy: Nagraduate na ko, na di na kita liligawan.. Ok lang un naging Masaya naman ako..

Ay sus… sabay tapik sa noo.. Di pala ko nagets.. Hay 

Escie: Ang ibig kong sabihin na graduate ka na, tapos ka na mangligaw.. Sinasagot na kita.. OO nap o.. Tayo na 

Aba lumiwanag ang kulimlim nyang mukhang, di pala kami nagkaintindihan 

Yes, it was February 1, 2002 around 6:30-7:00pm at Malolos Cathedral we officially became a couple..

Di din naging madali ung relationship namin.. Like others nagaaway din kami.. May selosan at natest ung relationship namin.. Di lang isa, dalawa o tatlo maniwala kau madaming madami.. There’s also a point that Rudy fall out of love… and vice versa..

Typical couple din kami.. Naghihiwalay.. Pero iba kasi ung pinagsamahan namin.. Di lang kami basta lovers o couple. We are friends.. saka lagi naming sinasabi na walang iwanan kahit magkaibigan na lang..

We are struck with different trials.. Un lang we take it as an opportunity to know each other better..

One biggest incident in our lives nung nagkahiwalay kami kasi kailangan pumunta ni Rudy sa Singapore para magwork.. This is the first time na magkakahiwalay kami.. Ang hirap.. But, through God’s grace ito kami pa din.. I always asked him kung si Rudy pa rin as usual nakasmile lang cya sa akin 

Now, may sagot na ung tanong ko bakit si Rudy ung unang lalaki na kasama ko magsimba.. Cya pala ung God’s gift ko..

"True love can only happen after you've fallen out of love. When you begin choosing to love even if you don't feel like doing it, that's true love..."

Why I really love this quotation from Bo Sanchez.. I almost gave up.. Hmmm naggive-up na talaga ko, but then I remember my sign (you ask for a sign so deal with it..) I fall out of love but then I choose to love. I choose Rudy despite of all circumstances we’ve been through... I decided to stick with him and to forgive him (shempre I also ask for forgiveness, give and take di ba).. Now I understand what true love means.. Now I understand that God has a different plans.. Kahit matigas ulo ko. Marunong naman ako sumunod.. Now, I got my price..

October 17, 2007. After five years and 8 months he proposed at Baclaran Church (wala pang sing-sing kasi baka tumanggi ako )

May 12, 2008. He again proposed at BUS 240 in Jurong point. This time may sing-sing na..

We set our wedding on October 17, 2009 exactly two years after the Baclaran Church proposal.. Our church?!! Eh di san pa kung san ko cya sinagot… Di na “YES” ang isasagot ko, “I DO” na... :)

Escie bossing ni Rudy
October 07, 2008
4:04pm
M1 MOC, JE SG


He Said...

By: Rudy Sebastian
He Said...

Eh anu ba masasabi ko sa he said ko???

Ammmnnnn… sa totoo lang di ko lam kung ano talaga yung concept ng he said eh.. hehehe..

Pero sige subukan natin…

Year 2001 nung nagkakilala kami ni Escie.. (2nd year college yata to…)

Di ko gano matandaan pero lam ko nakikita ko na sya dati pa kahit nung 1st year college pako kaso di ko sya napapansin nun.. kasi nga parang batang paslit lang sya na palaboy laboy nun sa school naming (Bulacan State U). basta palagi during break time namin eh gawain kasi ng mga kabarkada ko na tumambay malapit sa daanan ng mga tao.. alam nyo na.. nag aabang ng magaganda. Sight seeing ang tawag… lalake eh.. hehehe… mahirap naman kung pogi ang abangan namin.. diba.. nyhahahaha!!!! So pag may nakita na maganda, lagi na namin silang ina-abangan.. eh nataon na yung mga kaklase nya eh medyo marami yung magaling pumorma saka mapapalingon ka talaga.. iba kasi parang dalagang dalaga na…. nyahhahaha!!! Sabihin natin na kung baga sa bigas eh wag-wag(Class-A)…hehehe… although yun eh nung time pa nila.. di ko lang alam kung hanggang ngayon ah.. may anak na yata yung iba dun eh.. hehehe… eh after magdaan ng mga classmate nya na “Class-A” syempre sunod-sunod yun kasi lilipat sila ng kwarto para sa ibang subject.. may separate na barkada sya nun.. sila yung mga grupo na midgets type…si B2B na nga yata yung pinaka matangkad.. hehehe.. prang mga highschool nga lang kung titinganan. Hehehe.. so di naming sila gano napapansin..

then 2nd year college ko na talaga sya talaga formal na nakilala… J di ko lang matandaan yung exact date pero nagkakapalit kasi kami ng room sa Science Laboratory kaya madalas ko na sya nun nakikita.. tapos during breaktime naming tambay padin syempre.. nakita ko yung klasmeyt ko nung highschool na classmate din nya nung college na nakatambay sila sa Integrated Building ng School namin… so binati ko lang naman yung classmate ko nung HS..then un na.. pinakilala ng maayos.. di masyado pormal pero maayos naman.. hehehe… tas yun Escie nga daw ang name.. kaso mukha talaga syang bata nun.. saka medyo boyish pa nga kumilos..ngayon nalang nagging medyo fines sang kilos..( nyhahahaha.. peace bebe!!) konting tanungan then hiwa-hiwalay ulit kasi may pasok na.. tapos may time na nakatambay ako sa gilid ng Integ Bldg. LRT (Lovers Relation Table) ang common na tawag sa lugar…( kung BSU ka na ahead sa akin alam nyo yun malamang, kasi baka nga dun din kayo nagtatagpo ng napangasawa nyo ngayon hehehe!! J) eh mga banding hapon nun, di ako pumasok sa subject ko kasi nakakabato yung prof. naming.. so ayun di padin nawawala ang matandang kaugalian “SIGHT SEEING” ulit.. tapos nagulat ako kasi may lumapit.. eh si Escie pala kasama best friend nya nung college… so break time pala nila.. eh tinanong ako kung gusto ko ba kumain then kahit na kakakain ko lang ng kwek-kwek saka fishball sa gilid ng kapitolyo eh de sige.. kala ko naman kasi dun lang ulit.. aba eh paglabas naming ng gate ng School pumara ng ng Jeep byaheng Karatig.. Jolibee daw.. yari!!!! Hehehehhe!!! Out of budget.. dalawa pa naman sila nun.. eh kasubuan na so wala na magaawa kung di sige.. bahala na si batman kung baga.. may laman naman ang wallet ko kaso limang bebentehin lang.. eh ano oorderin ko??? )“tubig nalang siguro with ice!!! Nyhahahah!!!!”) eh pagdating namin sa JABI 2nd floor un hanap upuan tapos order. Kami lang ni Escie ang bumaba kasi bantay best friend nya nun para sa upuan.. eh orderan na.. sabi ko oh eto lang pera ko ha.. nilabas ko yung 4 na bebentehin ko. (tinabi ko yung isang 20 para may pamasahe, mahirap maglakad pauwi. Malolos-hagonoy!! Baka himatayin nako sa kalsada.. nyhahha!!) at hanggang ngayon di nya makalimutan yung moment nay un na nkita nya na puro bente ang laman nang wallet ko.. hehehe.. lakas pa nga mang-asar!! J so yun na yung masasabi ko na unang date namin.. nyhahaha!!! Pero di nya alam yun… ngyon lang nya malalaman.. hehhe!!

Then yun na.. naisipan ko na bakit ba di ko sya ligawan.. maganda naman sya.. saka very astonishing!!!! Nyhahha!!! (nosebleed) so nagtanong ako ng contact number nya sa classmate ko nung highschool. Tas nagtatanong ng mga details sa buhay nya.. madalas nga ako tumatawag nun sa klasmate ko nung HS para lang magtanong kaya akala ng family nya sa kanya ako nangliligaw.. nyhahahaha!!! Yari!!! So to cut the long story short, ako’y nagsumikap na mangligaw kay Binibining Gleenda Socorro R. Santos para magkaroon ng makakatuwang at inspirasyooooooon sa buhay!! J sa sinamang palad.. BASTED ang inabot.. basahin nyo sa she said nya yung details kung bakit nya ko binasted.. huhuhuhu!!! Yun ang nakkalungkot na panahon sa aking buhay maliban sa pagbagsak ko sa mga major subjects ko sa engineering.. hehehe!!!

Pero mabait padin talaga si Lord.. di nya pinabayaan na mawalan ako ng loob… kaya ang nangyari niligawan ko ulit sya para pakita sa kanya na pursigido talaga ako.. at eto na… ang resulta!!! BASTED sa pangalawang pagkakataon.. huhuhuhu!!! Inuman na umaatikabo..

Pero sobrang bait padin talaga ni Lord kasi nagging kabarkada ko ang mga kaibigan nya.. at dahil napalapit ako sa karamihan ng tao sa buong classroom nila (Mr. Friendship!!) tinulungan nila ako. Hehehe!!!

So yun kinausap nila si Escie. Ako din kinausap nila na sumama parin sa mga lakad nila at wag sumuko.. siguro sila ang sugo ni Lord para palakasin ang loob atay at balun balunan ko.. kaya eto nanaman ako.. ligaw ulit kahit 2 strike na… hehehe..sabi nga ng matatanda “kapal ng mukha ang puhunan sa pagtaba!” hehehe!!!

Tapos 1st Friday nun nagsimba kami sa Cathedral Church sa Malolos… kaso pagdating naming tapos na ang misa kasi 8 na kami nakadating.. so yun nagdasal nalang kami.. aba eh nagulat ako may sinabi sakin na kung ano.. kesyo graduate na daw ako sa panliligaw sa kanya.. hala anong graduate graduate.. mukhang nagka trauma na nga yata ako kaya yun akala ko sa graduate eh BASTED nanaman ako.. BWAHAHAHHA!!!! Ngunit subalit datapwat ganun ang pagkaintindi ko.. sinabi nya sakin na kami na… bwaahahahaha!!!! MABUHAY ANG PILIPINAS!!!! Sa pagkakataon nato.. TAGUMPAY!!!! PANALO!!! Nyhahahaha!!!! May BEBE na ako!!! (LOVE YOU BEBE!) SO FEB01,2002 isa sa makasaysayang yugto ng aking buhay.. sigurado ako pati buhay din ni Bebe kasali.. tanungin nyo pa sya.. nyahhahaha!!!! J

Madami na kaming pinagdaanan sa loob ng mga nagdaang panahon nang aming pagsasama..

Madami nadin kaming problema nakaharap.. pero sa sobrang dami nito.. dun kami natuto..

Masaya kami ngayon.. alam naming na may pagkukulang ang bawat isa kaya nga binigyan ka ng kapares ni Lord para makumpleto ka.. sabi nga sa isang palabas “YOU COMPLETE ME!!!” (centrum from A to ZINC)

SO I’M VERY MUCH EXCITED SA NALALAPIT NAMING PAG IISANG DIBDIB.. heheheh!!!! Ang sarap mag prepare.. sa isang banda mahirap pero pag naiisip mo na kung ano kalalabasan ng kasal nyo aba eh parang mentos.. refreshing.. nyhahhaha!!! Sarap nga ng pakiramdam.. di ako nag bibiro.. hehehe!! “Its really worth it” (hehehe.. tama bay un?? Di ako gano magaling sa English eh!!!) basta yun na yung meaning nay un!! J

So see you all in our wedding.. yun lang po may invitations ha.. nyhahhaha!!! Peace!!!

If you pray to GOD and he doesn’t give what you’ve prayed for,

WAIT!!!

He has a better plan for you!!

If you pray again and still no response,

Have FAITH!!!

That’s the only thing you have right now!!!

Believe that He will give you more than what you’ve prayed for!!!

God bless!!!